Bal arıları, yiyecek bulduklarında bunu kovandaki diğer arılara nasıl anlatır? Uzun yıllar boyunca bilim insanları bu soruyu merak etti. 1940'lı yıllarda Avusturyalı araştırmacı Karl von Frisch, arıların kovana döndüklerinde peteğin üzerinde tuhaf bir şekilde hareket ettiğini fark etti. Arı, önce düz bir çizgi boyunca ilerliyor, sonra bir yarım daire çizerek başladığı noktaya dönüyordu. Bu hareketi defalarca tekrarlıyordu.

Von Frisch, bu dansın rastgele olmadığını anladı. Arının düz çizgi boyunca ilerlerken karnını salladığı süre, yiyeceğin ne kadar uzakta olduğunu gösteriyordu. Dans ne kadar uzun sürerse, çiçekler o kadar uzaktaydı. Çizginin güneşe göre açısı ise yönü belirtiyordu. Yani arı, kovanın karanlığında bile arkadaşlarına hem mesafeyi hem de yönü tarif edebiliyordu.

Bu keşif o dönemde pek çok kişiye inanılmaz geldi. Küçük bir böceğin böylesine karmaşık bir bilgiyi aktarabilmesi kolay kabul edilecek bir fikir değildi. Ancak yapılan deneyler von Frisch'i doğruladı. Araştırmacılar dansı izleyip belirtilen noktaya gittiklerinde, arıların tarif ettiği çiçekleri buldular. Von Frisch bu çalışmasıyla 1973 yılında Nobel Ödülü'nü kazandı.

Okuma Hızı Testi — Ortaokul